"Waarom is deze avond zo anders dan alle andere avonden?", met deze vraag in de homilie van
Witte Donderdag zijn we het heilige Paastriduüm begonnen. In de sobere viering werd het duidelijk dat God op die bewuste avond voor ons op Zijn knieën is gaan zitten om ons de voeten te wassen.....we begrijpen het nog altijd niet. Na de eucharistieviering trokken we in processie met het Heilig Sacrament naar de kapittelzaal om het daar op het rustaltaar te plaatsen en te vereren.
Op
Goede Vrijdag werden de
Koristen van Keizersberg ingeschakeld om het aangrijpende passieverhaal van Johannes volledig in het latijn te zingen. Ze waren goed op dreef en hebben de plechtige voorbeden dan ook maar in het latijn gezongen. Na de kruishulde stond het kruishout volledig in bloei...
Stille Zaterdag. De zegening van het vuur, het onsteken van de Paaskaars, de lichtprocessie naar de donkere abdijkerk, het 'Exsultet', de lange woorddienst, het plechtige Alleluia, de vernieuwing van de doopbeloften, de eucharistische dienst. De liturgie van de
Paasnacht is telkens indrukwekkend. Ook de gezangen van de
Koristen waren indrukwekkend, zij zongen de
Missa Paschalis van J. Van Nuffel.
Op
Paaszondag zat de abdijkerk volledig vol voor de pontificale eucharistieviering. In zijn homilie heeft V. Abt duidelijk gemaakt wat het betekent om onze doopbeloften te vernieuwen in de ene heilige katholieke en apostolische kerk. Vele gelovigen hebben genoten van de liturgie. De gezangen brachten hen naar hogere sferen...
Christus is waarlijk verrezen, Alleluia! Zalig Pasen!
